Het is ongelooflijk hoe snel je mening over iemand kan omslaan.

Het is mijn taak om de prinses te beschermen, en die taak neem ik serieus. De koning heeft mijn leven gered; het minste wat ik kan doen, is zijn dochter voor gevaar behoeden. Ik doe dit zo goed al ik kan, maar ik moet toegeven dat ze het er niet altijd gemakkelijker op maakt.

Ik mag haar graag; ze is opgewekt, speels. Ze kan goed paardrijden. Doorgaans vindt ze het niet erg om mij mee te nemen; tegen haar gouvernante maakt ze meer bezwaar. Ik had ook nooit verwacht dat ze me zo maar zou lozen. De komst van Matthis zag ik evenmin aankomen. Plaatselijke boeren zijn begrijp best dat ze weigeren om door hun knieën te gaan voor haar, maar als ze het niet doen, dwing ik ze. Dat is mijn werk, ik ben er goed in. Als de koning het wil, doe ik het. Maar ik begrijp het, en ik geniet er niet van. Genevieve evenmin. Ze is ongeduldig, ze houdt niet van oponthoud. We doen het voor haar gouvernante; wanneer we alleen zijn, rijden we ze gewoon voorbij. Doorgaans weten ze niet eens wie we zijn.

Matthis maakt het er niet gemakkelijker op. Ik hou niet van mensen die niet naar me luisteren; ik hou ervan gezag uit te oefenen. Ik probeer mijn macht niet te misbruiken, maar sommige mensen maken dat moeilijk. Matthis is er zo een.

Ik herinnerde me dat hij vorige winter opgepakt is voor stroperij. Ik was degene die hem aanhield. Ik heb hem overgedragen aan de soldaten aan het hof, belast met het handhaven van de plaatselijke bevolking. Daarna heb ik me niet meer met hem bemoeid, maar ik weet dat ze hem een flinke aframmeling hebben gegeven. Ze zijn mild geweest. Het was een koude winter, zijn familie had honger. Ik begrijp waarom hij het deed, maar ik moest hem toch stoppen.

Ik begrijp waarom hij een hekel aan me moet hebben - de littekens op zijn rug zullen nooit meer wegtrekken - maar hij haat me niet. Dat is het probleem.

Kijk, toen Lavraia hem behandelde, stuurde hij Genevieve weg; met haar verdween ook zijn nukkige houding. Hij haat mij niet, hij haat Lavraia niet. Het is Genevieve die hij niet uit kan staan. Waarom accepteert hij haar hulp dan?

Het was niet de eerste keer dat ik een gebroken arm zag; ik wist dat de breuk relatief onschuldig was. Ik heb het eerder meegemaakt, ik weet dat het zetten van gebroken ledematen pijnlijk is. Matthis wist dat niet, hij was er niet op voorbereid. Desondanks heeft hij zich redelijk goed gehouden. Hij is gewend aan pijn, ik kan het zien aan de manier waarop hij kijkt en beweegt. Als iemand het kan weten, ben ik het. De littekens bevestigen het, maar ik had geen bevestiging nodig.

Het verbaasde me dat hij zich niet verder verzette tegen Lavraia en mij. Lavraia heeft zijn arm gezet. Hij is niet stom; natuurlijk niet. Lavraia weet best wat er allemaal aan de hand is. Hij heeft Matthis' andere verwondingen verbonden. Matthis liet hem zijn gang gaan. Ik heb medelijden met hem, omdat ik weet waarnaar hij nu terug moet. Lavraia heeft hem gevraagd wat we allemaal al wisten.

,, Mijn vader", was het antwoord.

'Mijn vader.' Míjn vader.

Ik ben benieuwd hoe lang het nog gaat duren.