Home Just In Communities Forums Beta Readers Dictionary Search Login Register Extras
Fiction » Young Adult » Vanity Fair font: B s : A A A . width: full 3/4 1/2
Author: Leonoor
Fiction Rated: T - Dutch - Tragedy/Angst - Published: 05-20-04 - Updated: 05-20-04 - id:1614323
H1

Lily was al verdwenen, ongetwijfeld op zoek naar Tommy. Ze vond het niet erg. Tommy en Lily mochten dan door iedereen een schattig stel gevonden worden, zelf kon ze hem niet uitstaan. Niet dat hij niet aardig was; hij deed zijn best om met iedereen in hun huishouden bevriend te raken. En dat was het 'm nou net. Ze vond zijn gezicht te mooi, zijn grijns te breed. Hij gaf haar een slecht gevoel. Ze bleef op de boekenafdeling dralen. Haar telefoon stond aan. Ze wist dat Lily zo meteen een poging zou doen haar te bellen, haar over te halen om naar haar nieuwste stamkroeg te komen. Misschien moest ze dat ook wel doen, het huis ontlopen. Bastian ontlopen.

Misschien moest ze gewoon haar telefoon uitzetten, en niet meer aan Tommy en Lily denken.

Ze verliet de sciencefiction afdeling terwijl ze haar vingers over een serie harde kaften liet glijden, en bereikte de tijdschriftenrekken. Het was er vrijwel leeg; een oudere man in een grijs pak stond voor de porno, uitgestald in de hoek. Een blond meisje las de Franse Marie-Claire en staarde haar even aan over de rand van het blad. Ze negeerde beiden en liet haar ogen over de kaften rollen, terwijl ze langzaam langs de rekken liep. Ze fronste even toen ze bij de roddelbladen kwam, strekte even later haar hand uit om Time Magazine uit het rek te plukken, toen ze het zag staan. De Vanity Fair.

Langzaam liet ze haar hand zakken, weg van Time Magazine. Ze staarde even als gehypnotiseerd naar de kaft.

"Child abuse and the afterlife: research delivers grim prospects for victims"

Zonder er verder bij na te denken trok ze het blad uit de rekken en liep, nee rende, op de kassa af. De caissière keek verstoord op van de Privé, glimlachte toen plichtsgetrouw en nam het tijdschrift van haar aan. Amy glimlachte, en voelde dat haar wangen rood kleurden. Zou ze het merken? Zou de caissière het weten, de reden waarom ze dit tijdschrift kocht, voor de eerste en laatste keer?

De caissière scande het tijdschrift, noemde haar prijs; Amy trok een willekeurig bedrag uit haar portemonnee en gooide het op de toonbank. Ze kreeg het wisselgeld terug; het tijdschrift werd in een tasje gestopt. Amy wreef haar vingertoppen tegen elkaar, een gebaar dat ze maakte wanneer ze nerveus was. Haar handen trilden.

Ze rende de roltrappen af, de winkel uit, en werd bijna aangereden door een auto toen ze, zonder te kijken, de straat over wilde steken. De automobilist toeterde en stak zijn middelvinger op; verwilderd bleef ze staan. Haar telefoon ging.

Ze keerde terug naar de stoep, waar de groep mensen bij het stoplicht haar beurtelings bezorgd of afkeurend aankeken. Ze trok haar telefoon uit haar zak en nam op.

,, Amy, waar blijf je nou?!" Ze wilde antwoorden, maar was niet snel genoeg. Lily onderbrak haar.

,, We zitten nu in De Florijn en het is hier hartstikke gezellig. Kom je nou nog?"

,, Lily, ik ga naar huis." Ze hoopte dat haar stem niet al te erg trilde.

,, Amy, doe nou niet zo flauw", zei Lily. ,, Je moet er eens uit, je zit altijd maar thuis."

,, Ik heb geen zin. Ik ben er nu toch uit?"

,, Amy, je bent bij de Bijenkorf geweest. Luister. De Florijn zit aan de Kromme Nieuwe Gracht 82, dat is."

,, Ik weet waar dat is. Ik heb geen zin, ik ga naar huis." Ze hing op. Het stoplicht sprong op groen.

***

De trein stond amper op het perron of ze zat er al in. Ze haastte zich naar de voorste coupe, die bijna leeg was. Achterin de hoek vond ze een plaats. Enkele mensen volgden haar voorbeeld, maar druk werd het niet.

Haar handen zaten stevig om het plastic tasje geklemd, ze durfde het niet los te laten. Misschien zou iemand er wel achter komen.

Schichtig keek ze om zich heen, maar niemand lette op haar. De mensen naast haar, twee oude dametjes, praatten druk over hun lunch van die middag. Haar voorbuur las een boek. Voorzichtig trok ze het tijdschrift uit het tasje. Colin Farrell's blik staarde dwars door haar heen.

Het zweet brak haar uit. Ze wilde het niet lezen, waarom had ze het in hemelsnaam gekocht? Ze wilde het niet erger maken dan het was. Ze had al genoeg zorgen.

Haastig stopte ze het tijdschrift terug in de map.



Return to Top