Waarom ik ben, waarom ik doe.

als ik je één keer uit kon leggen,
hoe precies ik me nu voel.
Je in één keer gewoon kon zeggen
echt precies wat ik bedoel.

het is ook wel goed onzichtbaar zijn.
niet op te vallen,
niet te bestaan
geloof het of niet, zelfs dat is wel eens fijn.
als een soort schaduw door het leven te gaan.

Niemand die je opmerkt,
niemand die je kent,
niemand die het opvalt
hoe boos of verdrietig je wel niet bent.

want het is makkelijk als je ver bent.
dan ken je me ook niet.
en als je dan weer weg stapt,
is er ook geen verdriet.

en het is makkelijk als ik jou niet ken.
dan valt er ook niets te missen.
en als je dan bij je vrienden bent,
hoef ik me niet te vergissen.

niet in de woorden,
dat wat ik bedoel.
niet in de machteloosheid,
die ik elke keer weer voel.

het hechten gaat te snel,
veel te snel naar mijn zin.
van teveel mensen afhankelijk zijn,
teveel mensen binnen laten,
daarvan storten muren in.

muren die mij beschermen.
maar niet tegen jou alleen.
tegen het hele onbekende.
de hele wereld om mij heen.

tegen de mensen die ik vertrouwde,
maar dat niet waard bleken te zijn.
en tegen jou naïeve blik.
want straks doet dat zeker weten ook pijn.

dus als jij het nou één keer snapte
echt precies wat ik dan voel.
vanuit je hoofd tot in je hart,
dan snap je het gevoel
waarom ik ben, zoals ik ben,
waarom ik doe, zoals ik doe.

---

bedankt voor het lezen kay