iba pala talaga kapag nasa harap mo na ang realidad. wala na akong ibang naiisip kundi ang realidad at sya. sya ang realidad. tinamaan ako ng realidad. larawan sya ng pantasya pero sya ang realidad na nagsusuma sa lahat ng emosyon na bumabalot sakin nung mga oras na yun. ang dahilan kung bakit ko naiisip ang mga ganitong klase ng salita.