
Dit verhaal gaat over vormveranderaars
Rated: Fiction T - Dutch - Humor/Supernatural - Chapters: 3 - Words: 15,642 - Reviews: 2 - Updated: 08-07-11 - Published: 03-10-11 - id: 2897776
|
|
A+ A- |
Hoi allemaal, ik heb het op moment echt heel druk met school, echt veel te druk om te schrijven. Een vriendin van mij, Mani, is echter ook aan het scrhijven gegaan. Dit is de Nederlandse versie die ik heb aangepast. Er is ook een Engelse versie die ik vertaald heb. Enjoy!
H1
'Aah dat heb ik weer regen. Natuurlijk wanneer ik net niet mijn paraplu bij me heb.
Gelukkig regent het niet hard.'
*2 min later*
'Ik ook met mijn grote mond.' Inmiddels is het begonnen met stortregenen. Als ik snel doorloop ben ik gelukkig snel thuis. Nu moet ik alleen nog door het park.
Ik haal me verschillende gruwelijke scenario's voor me. 'Niet aan denken, snel doorlopen.' *verkrachting*. 'Niet aan denken, snel doorlopen.' *moord*. 'Niet aan denken, snel doorlopen.'
Vier jochies van een jaar of 12 zijn op iets aan het trappen.
"Hé wat doen jullie daar?"
De jongens kijken op en maken dat ze wegkomen. Ik loop naar het zwarte hoopje, wat van veraf een zwarte jas lijkt te zijn. Al snel zie ik dat ik me vergis, het is een zwarte kat. "Stelletje hufters kunnen jullie wel tegen zo'n diertje."
Het katje kijkt op en probeert weg te lopen, maar hij valt weer neer. Ik trek mijn jas uit. Dan maar ook een verzopen trui.
"Rustig maar lieverdje bij mij ben je veilig."
Ik pak hem op en druk hem stevig tegen me aan. Al snel ben ik thuis. Mijn huis is een groot vrijstaand met 2 verdiepingen en een zolder met een schuindak.
"Mam ik ben thuis en heb iemand bij me."
"Wie een jonge…. O arm ding, wat is er gebeurd?"
"Gewoon wat idioten die het leuk vinden om dieren pijn te doen, maar ik denk dat hij gewoon wat gekneusd en uitgeput is. Maar jij bent de dierenarts dus kijk jij maar even naar hem."
Ze pakt hem van me over en legt hem op de behandeltafel.
"Toch handig een praktijk aan huis. Trek jij nou maar snel wat droogs aan anders krijg je nog een longontsteking."
"Ja, ma, ik trek wel weer zo'n oud shirt van Jake aan. Het is toch al 10 uur 's avonds."
"Ok lieverd."
Snel ren ik naar me kamer, lekker groot op een zolder die helemaal voor mezelf is met een groot tweepersoons bed achterin. Ik trek m'n kast open en trek één van m'n slaapshirts aan die ik van Jake geërfd heb. Ik zet de verwarming lekker hoog aan en doe mijn dakraam dicht. Ik loop weer naar beneden en zie me moeder die bezig is met de kat.
"Moet je niet wat eten?"
Ze kijkt me vragend aan.
"Ik weet het niet mam, ik heb niet zo honger."
"Je moet wat eten anders loop je om 2 uur 's nachts weer te dwalen."
"Ok mam. *zucht*"
Ik loop naar de koelkast en zie nog wat etensresten van het avondeten, rijst met kip met een pikante saus. Ik pak een bord en schep wat op en gooi er gelijk een flinke scheut chili saus op.
"Je krijgt nog eens een maagzweer met al die kruiden."
"Ach mam zeur niet zo, wanneer komt pap eigenlijk thuis?"
"Volgende maand pas lieverd, hij is druk bezig met een deal in China dat weet je toch." "Oh… Hoe is het eigenlijk met onze patient?"
"Naar omstandigheden gaat het goed met deze jonge kater. Hij is wat gekneusd en ietsjes uitgedroogd, maar ik denk dat wat rust en voer hem goed zullen doen."
"Ok dan neem ik hem wel mee naar boven, leg ik hem lekker bij de verwarming neer. Is hij eigenlijk gechipt?"
"Nee helaas niet dus ik neem hem overmorgen als hij wat aangesterkt is mee naar het asiel en eet nu je eten op."
"Ja, mam ik eet me eten boven wel op en ik pak dat kattenvoer wel mee."
Met een kat in m'n ene hand en 2 borden met eten in m'n andere loop ik naar boven. Op de één na laatste trap begint hij te spartelen.
"Hé hou eens op we moeten nog één trap omhoog."
Ik verlies uiteindelijk de strijd en laat hem los. Hij komt netjes neer op de vloer naast me. Hij kijkt me vragend aan en loopt zelf de trap op.
Hij draait zich om, om te kijken waar ik blijf. Zijn ogen zijn de groenste die ik ooit heb gezien. Hij mauwt naar me.
"Ja ja ik kom al."
Ik loop de trap op en doe de deur naar me kamer open. Hij spurt naar binnen en springt op me bed. Hij gaat met zijn lange lijf languit liggen op bed en draait zich op zijn rug.
"O dus je voelt je al helemaal thuis hier neem ik aan?"
Hij mauwt weer. Ik glimlach naar hem en leg de borden met eten even op me bureau. Ik pak een groot zacht kussen en leg het naast de verwarming neer.
"Kijk dit is je slaapplek."
"Mrauw?"
Ik loop naar hem toe en pak hem op.
"Hoe zou ik jou nou eens gaan noemen? Oh ik weet het Mr. Toodles."
Ik kijk hem aan en zie dat hij zijn kop wegdraait, zijn oren plat legt en zijn ogen dicht doet.
"Wat? Niet goed? Hihi, maar Toodles je bed is nog steeds daar en niet hier hoor."
Hij kijkt richting de verwarming en kijkt me weer aan met plat naar achteren gerichte oren.
"O, stel je niet aan."
Ik leg hem op het kussen neer met het kattenvoer en wat water. Daarna zet ik de tv aan en ga languit op m'n bed liggen. Met het bord eten naast me kijk naar een spongebob squarepants aflevering. Ik hoor een plof naast me en jawel hoor, meneer is weer naast me komen liggen. Hij kijkt me aan met zijn grote groene ogen.
"Je bent wel lief."
Ik aai hem over zijn koppie en krab hem achter zijn oor. *purr purr*.
Hij draait zich op zijn rug zodat ik zijn buikje moet gaan aaien. Zijn grote buik is zelfs nog zachter. Ondertussen kijk ik de laatste paar minuten vaan de aflevering en eet ik m'n eten op.
"Nou Toodles, het is tijd om te gaan slapen."
Hij ligt op zijn rug met gesloten oogjes te spinnen.
"Nou vooruit je mag hier slapen, maar laat het me ma niet weten, ok?"
"Mrauw."
Ik leg m'n bord weer op me bureau en ga in m'n bed liggen. Ik trek me dekens over me heen, de zwarte kat kruipt bij me onder de dekens en ik voel zijn warme lijfje tegen me aan. Al snel val ik in een diepe slaap.
Ik hoop dat het jullie bevallen is. Mani en ik zouden dat heel fijn zouden het ook leuk vinden om wat van jullie te horen, zelfs dingen die jullie minder vinden. Houd het wel netjes, ok? Ik zal de reviews doorsturen naar Mani.
Katjeschatje
|
||||||