'Chloë, ben je al klaar?' Chloë's vriendin Stella bonkt op de deur van het kleedhokje. 'Ja, wacht even!' Chloë kijkt nog gauw even of haar bikini goed zit en komt dan het hokje uit. Het is vrijdagmiddag en klas H4A kleedt zich om voor het schoolzwemmen. Stella is al klaar en staat al een poosje ongeduldig op Chloë te wachten. 'Daar ben je eindelijk.' zegt ze lachend. 'Leuke bikini.' Chloë draagt een zwarte bikini. 'Jij ook.' antwoord Chloë. Stella draagt een blauw gestreepte bikini. Chloë pakt haar spullen vanuit het hokje vandaan en loopt samen met Stella naar de andere meiden, die al aan de rand van het zwembad staan. Een van haar klasgenootjes, Brenda, steekt voorzichtig haar voet in het water. 'Oké, gelukkig. Het water is niet heel koud.' Dan komen de jongens. Ze proberen de meiden het water in te duwen, maar die rennen gillend weg. 'Jongens, even rustig.' roept meneer Schoutema, de gymdocent. 'Hallo, wij doen niks hoor,' roept Brenda verontwaardigd. 'De jongens proberen ons het water in te duwen. Kan ik er wat aan doen dat ik dat niet leuk vind?' 'Brenda, straks wordt je toch ook nat, dus maak er niet zo'n punt van.' Brenda kijkt weer chagrijnig voor haar uit. Ze heeft altijd al een grote mond gehad, denkt Chloë. 'Oké, wil iedereen er even bijkomen? Dan check ik even of iedereen er is.' Meneer Schoutema gaat alle namen langs. Alleen Tiffany is er niet. 'Die is ziek, meneer.' zegt Stella. 'Oké. Voor de rest is iedereen er?' Een paar mensen mompelen een ja. 'Mooi zo. Dan gaan we beginnen. Om een beetje op te warmen gaan we eerst vier baantjes zwemmen. Dat is dus twee keer heen en twee keer terug. Heeft iedereen dat begrepen?' De klas mompelt van ja. 'Oké, op je plaatsen. En… start!' Heel klas H4A duikt het water in, behalve Brenda. 'Ik ga niet hoor. Dan wordt mijn haar nat en dan gaat het krullen.' 'Brenda, als je er nu niet in gaat, dan trek ik een punt van je inzet cijfer af.' Mopperend laat Brenda zich voorzichtig in het water glijden en gaat de rest van de klas achterna. Intussen ligt Chloë voorop. Stella kan haar maar moeilijk bijhouden. Als ze bij de overkant zijn, houdt Chloë even rust. Stella komt naast haar hijgend op adem. 'Jeetje, hoe kan het toch dat jij zo snel kan zwemmen?' Chloë haalt haar schouders op. 'Ik weet het niet. Ik ben altijd al gek op zwemmen en water geweest. Ik weet niet beter.' 'Nou, ik ben jaloers.' antwoord Stella. Dan horen ze de stem van meneer Schoutema. 'Ja, mensen. Het is wel de bedoeling dat je verder zwemt.' De klas komt mopperend weer in beweging. Chloë duikt onder water. Vreemd genoeg heeft ze het idee dat ze haar adem heel lang in kan houden. Pas in het midden van het zwembad komt ze weer omhoog. Daarna zwemt ze naar de overkant. Als ze zich omdraait, ziet ze verbaasd dat de rest van de klas nog niet eens op de helft is. Na een tijdje bereikt Stella de overkant. 'Jeetje, Chloë! Dat jij na een tijdje niet stikt.' Chloë lacht. 'Ik snap gewoon nog steeds niet hoe ik dat doe. Ik ben het eigenlijk al gewend dat ik zo kan zwemmen.' 'Kan je een beetje van je talenten op mij overstralen?' lacht Stella. Chloë lacht ook. 'Nee, die zijn van mij.' Dan zwemmen ze weer verder. Als ze even later klaar zijn met de warming-up, komt klas H4A vermoeid uit het water. 'Is iedereen een beetje warm?' vraagt meneer Schoutema. De klas knikt hijgend. 'Mooi, dan gaan we naar het andere bad. Ik heb nog een paar oefeningen voor jullie.' Ze lopen naar het andere bad. 'Ik zeg alvast dat dit bad een stuk kouder is dan het andere bad waar jullie net in lagen.' De klas zucht. 'Lekker dan.' zegt Brenda. 'Alsof het allemaal niet slechter kon.' Meneer Schoutema doet alsof hij haar niet hoort en gaat verder. 'De bedoeling van zometeen is heel simpel. Ik deel jullie op in vier groepen. We hebben ook vier onderdelen. Na verloop van tijd wisselen we van onderdeel. In de eerste groep zitten Chloë, Stella, Brenda, Chase en Daniel.' Chloë en de andere gaan alvast bij hun aangewezen onderdeel staan, terwijl meneer Schoutema de andere groepen bekend maakt. 'Wat moeten we doen?' vraagt Brenda zeurderig. Ze kijkt flirtend naar Chase. 'Als ik verdrink, red jij me dan?' Chase lacht. 'Ik zal erover nadenken.' Brenda kijkt hem raar aan. 'Daar heb je geen tijd voor. Misschien gebeurd het straks al. Ik moet toch op iemand rekenen?' Chloë en Stella moeten lachen. 'Stel je niet zo aan,' zegt Stella uiteindelijk. 'Anders duik ik wel achter je aan hoor.' Brenda kijkt Stella een beetje arrogant aan. 'Nee, bedankt. Dat hoeft niet hoor. Ik wil alleen dat Chase me redt. Anders verdrink ik liever.' 'Wat jij wilt.' zegt Stella met rollende ogen. Dan klinkt het startsignaal. Chloë kijkt op het briefje dat bij het onderdeel ligt. 'We moeten ringen opduiken,' zegt ze. 'Wie aan het einde de meeste ringen heeft, heeft gewonnen.' Naast het briefje liggen gekleurde ringen. 'Ik gooi ze wel,' zegt Brenda snel. 'Dan mogen jullie ze opduiken.' De rest van het groepje haalt zijn schouders op. 'Oké, is goed.' Ze duiken alle vier het water in, terwijl Brenda op de kant blijft met de ringen. 'Ogen dicht.' zegt ze. Iedereen sluit zijn ogen. Chloë hoort naast haar dat de ringen in het water vallen. 'Oké, ze liggen in het water. Klaar…af!' Chloë opent haar ogen en kijkt om zich heen. Vlak naast haar ziet ze een paarse ring liggen. Ze duikt omlaag om hem te pakken. In de verte ziet ze ook een rode liggen. Ze zwemt er naartoe en pakt hem ook van de grond. Ze zoekt even verder. Bij de rand ziet ze iets in de kleur oranje liggen. Ze zwemt ernaar toe en pakt de oranje ring. Dan zwemt ze naar boven om adem te halen. Dan ziet ze dat de rest ook al boven is. 'Oké, laat maar zien hoeveel ringen iedereen heeft.' zegt Brenda. Iedereen laat de ringen zien. Stella heeft alleen een lichtblauwe ring, Chase een donkerblauwe en een groene ring en Daniel heeft een gele ring. 'Ik heb een paarse, een rode en een oranje ring.' zegt Chloë. 'Dan heb jij gewonnen.' Chloë gooit haar armen in de lucht. 'Yes.' roept ze expres overdreven. De rest lacht. Dat doen ze nog twee keer en dan roept meneer Schoutema dat ze naar het volgende onderdeel moeten. Brenda loopt voorop en leest het briefje bij het volgende onderdeel. 'Gatsie, hier gaat het erom hoe lang je je adem in kan houden.' Ze legt het briefje weer neer. 'Ik kan het nog geen twintig seconden.' 'Kom op, dit wordt leuk.' zegt Chase. Hij duikt alvast het water in. Chloë duikt er ook achteraan. Daarna springen Stella en Daniel er ook in. Brenda blijft weer op de kant. 'Ik houd jullie tijd wel bij.' De rest steekt zijn duim op. 'Oké, drie, twee, een, GO!' Chloë haalt diep adem en laat zich dan onder water zakken. Gelijk voelt ze zich vredig. Ze opent haar ogen. Ze ziet Stella met stijf dichtgeknepen ogen naast haar. Daarnaast zit Chase belletjes te blazen. En daarnaast zit Daniel die hevig met zijn armen slaat. Ze moet eigenlijk een beetje lachen. Ze zwemt wat rond onder water. Ze voelt zich vredig. Ze voelt hoe het water langs haar lichaam glijdt, wanneer ze zich voortbeweegt. Het geeft haar een vrij gevoel. Ze zwemt nog wat rond en komt dan boven. Tot haar verbazing is iedereen al boven. Ze kijken Chloë met grote ogen aan. 'Je bent 9 minuten onder water gebleven.' stamelt Brenda. 'Ongelofelijk.' zegt Daniel bijna geruisloos. 'Stikte je niet?' roept Chase uit. Chloë schudt haar hoofd. 'Nee, ik vond het heerlijk.' Stella slaat haar armen in het water. 'Ik ga niet meer. Ik kan toch niet van Chloë winnen.' Chloë lacht. 'Kom op, hé. Anders houd ik de tijd wel bij. Brenda moet toch nog een keertje zwemmen.' Chloë klimt op de kant en geeft Brenda een zetje. Die valt gillend in het water. Als ze boven komt, spuugt ze water uit haar mond. 'Nou, dank je wel, Chloë.' De rest moet lachen. Chloë neemt de tijd op van de rest als die onder water gaan. Na vijftien seconde komt Brenda al proestend boven. Ze hapt naar adem. 'En?' 'Vijftien seconden.' antwoordt Chloë. Brenda kijkt teleurgesteld. 'Ik dacht dat ik er veel langer in lag.' Dan komt Stella boven. 'Ik leef nog.' zegt ze, terwijl ze snel in en uit ademt. 'Dertig seconden.' zegt Chloë. Stella kijkt tevreden. 'Dat is beter dan net.' Ze wachten even. Dan komt Daniel boven. 'Wat heb ik?' zegt hij proestend. 'Veertig seconden.' 'Yes!' roept hij blij. Vlak daarna komt Chase naar boven. Hij ziet rood. 'Hoeveel?' vraagt hij hijgend. 'Vijfenvijftig seconden.' Hij kijkt tevreden. Dan moeten ze wisselen van onderdeel. Stella pakt dit keer het briefje. 'Baantjes trekken.' antwoord ze kortaf. Chloë kijkt blij. 'Kom op, dat is toch niet zo erg.' Brenda gaat op de rand zitten met haar benen in het water. 'Mooi niet dat ik dat ga doen. Veel succes ermee.' 'Dan niet.' zegt Stella. 'Kom.' Chloë, Stella en de jongens springen het water weer in en trekken wat baantjes. Chloë zwemt er een paar onder water. Dan vindt ze het veel fijner. Ze hoort de stilte van het water, zodra ze onder water zwemt. Ze maakt vaart en bereikt de overkant. Ze haalt diep adem. Dan gaat ze weer verder naar de andere kant. Dat doet ze net zolang totdat meneer Schoutema het sein geeft dat ze naar hun laatste onderdeel moeten. Chloë pakt het blaadje. 'Waterpolo. Twee tegen twee.' 'Ik ga met Chase.' roept Brenda snel. 'Opeens wil ze wel meedoen?' zegt Stella. Chloë lacht. 'Laat haar maar.' 'We hebben één persoon te veel. Wie is de scheidsrechter?' Chloë steekt haar hand op. 'Ik ga wel.' Ze klimt het water uit en gaat op de kant zitten. Ze pakt de bal en gooit hem het veld in. 'Go!' roept ze hard. Daniel duikt op de bal en gooit hem naar Stella. De bal landt vlak voor Stella, zodat er een berg water over haar heen komt. 'Bedankt.' zegt ze proestend. Ze zwemt voorzichtig naar voren. Dan gooit ze hem met een boogje terug naar Daniel, maar Chase onderschept hem. Hij stormt naar het doel en gooit. Die zit. 'Eén nul voor team Chase.' zegt Chloë. Brenda gooit blij haar armen in de lucht. 'Jippie!' Stella kijkt haar raar aan. 'Je bent net zestien. Doe normaal.' Brenda stopt gelijk en kijkt arrogant naar Stella. 'Laat me. Ik mag doen wat ik wil. Sorry hoor, als jij niet tegen je verlies kan.' Ze zwiept minachtend haar lange haar naar achteren, precies in het gezicht van Chase. Chloë, Stella en Daniel moeten lachen. Chase duidelijk niet. 'Kijk even uit, ja?' zegt hij geïrriteerd. Brenda slaat haar handen voor haar mond. 'Sorry.' Dan gaan ze verder. Even later klinkt het fluitsignaal dat ze mogen stoppen. 'Kom er allemaal even bij.' zegt meneer Schoutema. 'Ik vind dat er vandaag hard gewerkt is, op een paar mensen na.' Hij kijkt nadrukkelijk naar Brenda. Die haalt haar schouders op. 'Wat?' Meneer Schoutema schudt met zijn hoofd en gaat verder. 'Ik wens jullie allemaal een prettig weekend. Jullie mogen je omkleden.' Klas H4A vertrekt naar de kleedhokjes. Chloë pakt haar spullen en verdwijnt in een hokje. Stella neemt het hokje naast haar. 'Het was zo irritant, hè? Ik was gewoon de hele les ongesteld.' hoort ze Stella kwebbelen. Chloë lacht en opent haar tas. Ze haalt haar handdoek eruit en wrijft zich droog. Dan trekt ze haar bikini uit, en haar onderbroek en B-H aan. 'Hoe zit dat trouwens tussen jou en Daniel?' hoort ze Stella opeens. Ze schrikt op. 'Niks, hoezo?' Ze hoort Stella giechelen. 'Hij zat anders wel de hele les naar je te staren.' Chloë blaast even. 'Ja hoor. Dat heb je je vast ingebeeld.' Ze pakt haar spijkerbroek en trekt hem alvast aan. 'En bovendien, ik heb toch iets met Jay?' 'Je bedoeld die stomme player uit de vijfde? Sorry hoor, maar ik heb hem nooit als je vriendje gezien. Hij gaat hartstikke vreemd met Gabriëlla.' Chloë voelt dat ze rood wordt. 'Helemaal niet. Hij houdt alleen maar van mij. Je weet echt niet waar je over praat. Wat wij hebben is zo speciaal.' 'Ja, vast.' hoort ze Stella sarcastisch zeggen. 'Nou, ja. Je moet het zelf weten. Maar ik ben je vriendin en als vriendin hoor ik je te waarschuwen. Ik zeg het je alleen maar.' 'Oké, dat is jouw mening. Bedankt voor je advies.' Chloë trekt haar witte topje over haar hoofd en pakt haar witte sneakers met zwarte accenten uit haar tas. Ze trekt eerst haar witte sokken aan en dan de sneakers. Dan graait ze haar spullen bij elkaar en loopt het hokje uit. Ze loopt naar een bankje, pakt haar haarborstel en make-up tasje eruit en propt de rest erin. Dan loopt ze naar een spiegel en kamt haar haren. 'Chloë, ik zeg dit niet om je te pesten hoor. Ik wil gewoon niet dat hij je straks pijn doet. Je bent zoveel beter af zonder hem. En bovendien vind ik Daniel veel beter bij je passen.' Chloë kijkt geïrriteerd. 'Als je hem zo geweldig vind, dan neem je toch lekker zelf met hem.' 'Nee, bedankt. Ik heb jongens afgezworen sinds Bailey me heeft gedumpt.' Chloë stopt haar haarborstel weg en opent haar make-up tasje. 'Kunnen we hier alsjeblieft over ophouden?' Stella komt op dat moment net het hokje uit. 'Ja, hoor. Als jij dat wilt.' Ze pakt ook har haarborstel en begint in de spiegel naast Chloë haar haren te borstelen. 'Ik vond het echt een vette leuke gymles.' zegt Chloë opgewekt. Ze gooit haar blonde, steile haar naar achter. 'Ja, dat merkten we,' zegt Stella lachend. 'Jij bent echt gek op zwemmen.' Chloë haalt haar schouders op en gaat verder met het verzorgen van haar blonde haren. 'Ik heb het denk ik van mijn moeder. Die was ook gek op zwemmen. Als kind heb ik ook heel veel gezwommen. Tenminste, dat zegt opa.' Stella kijkt haar aan. 'Hoe lang woon je nou al eigenlijk bij je opa?' Chloë kijkt bedenkelijk. 'Al bijna me hele leven. Opa zegt dat mijn ouders vlak na mijn geboorte zijn omgekomen bij een auto ongeluk.' Stella kijkt bedroefd. 'Ik kan het me niet voorstellen. Je hele leven zonder je ouders.' Chloë haalt weer haar schouders op. 'Ik weet niet beter. Ik heb niet eens foto's van ze. Maar bij opa vind ik het ook supergezellig. Ik zou hem voor geen goud willen missen.' Stella glimlacht. 'Inderdaad. Jij hebt echt een leuke opa.' Chloë wendt zich naar Stella. 'Wat ga je nu eigenlijk doen?' Stella haalt haar schouders op. 'Niks, ik ga denk ik gewoon naar huis.' 'Ga anders met mij mee.' Stella glimlacht. 'Oké, gezellig.' Als Chloë na een tijdje klaar is met haar blonde haar in model brengen, pakt ze haar make-up tasje en maakt zich op. Stella volgt haar voorbeeld. 'Maar Stella, waarom heb je jongens eigenlijk afgezworen? Echt alleen maar vanwege Bailey?' Stella knikt. 'Hij heeft me gewoon gedumpt zonder reden. Ik wil hem nooit meer zien. Alle jongens zijn hetzelfde. Het zijn gewoon kwallen.' Chloë lacht. 'Maar je zei net iets heel anders over Daniel.' Stella glimlacht triomfantelijk. 'Maar dat meende ik ook. Hij zat echt de hele tijd naar je te staren.' Chloë bloost. 'Dat kan niet. En bovendien, ik dacht dat hij iets had met Beverley uit H4C?' 'Hij heeft het vorige week met haar uitgemaakt.' Chloë kijkt bedenkelijk. 'O, dat wist ik niet.' Op dat moment komt Daniel net uit zijn kleedhokje, die in het jongensgedeelte tegenover het meidengedeelte staat. Hij loopt naar zijn spiegel, opent zijn rode sporttas en pakt zijn pot gel. Chloë kijkt even naar hem. Zodra Daniel door heeft dat Chloë naar hem kijkt, draait hij zich om en lacht even. Chloë wendt rood haar gezicht af. 'Zie je wel.' sist Stella zacht. 'Hij ziet je zitten.' Chloë geeft Stella zacht een klap. 'Kappen nu.' Stella giechelt. 'Oké, oké.' Na een tijdje zijn ze klaar. Ze pakken hun spullen en lopen naar de fietsen. 'Is je opa trouwens thuis?' vraagt Stella aan Chloë. 'Geen idee. Misschien is hij weer naar het strand. Daar gaat hij de laatste tijd vaak naartoe.' 'Waarom?' 'Geen idee, eigenlijk.' Chloë haalt haar fiets van het slot en hangt haar tas aan haar stuur. Stella pakt ook haar fiets en zet haar tas op het rekje dat voor haar stuur zit. Samen fietsen ze naar Chloë haar huis. 'Het is echt lekker weer,' zegt Stella blij. 'Ik zou eigenlijk ook nog wel even naar het strand willen. Maar dat kan niet door onze geweldige docent Frans die ons weer eens te veel huiswerk heeft opgegeven.' Chloë lacht. 'Wist je ook dat hij stinkt. Ik vroeg laatst iets aan hem en toen kwam hij bij mijn tafeltje staan. Nou, ik dacht dat ik dood ging.' Stella proest. 'Bedankt voor de tip.' Lachend zetten ze hun fietsen in het schuurtje dat in de voortuin staat. Chloë loopt naar de deur en steekt haar sleutel in het sleutelgat. Dan opent ze de deur. 'Opa, ik ben thuis!' schreeuwt ze door het huis. Er volgt geen antwoord. 'Niet thuis.' constateert Chloë. Ze loopt verder naar binnen, gevolgd door Stella. 'Ratjetoe!' roept Chloë blij. De papegaai in de woonkamer begint te kraaien. 'Hallo Chloë! Hallo Chloë.' Stella lacht. 'Ik moet nog steeds lachen om hoe hij je naam zegt.' Chloë lacht trots. 'Ik heb het hem wel helemaal zelf aangeleerd. 'Is er nog wat te bikken?' roept Ratjetoe vrolijk. 'Hallo Chloë!' Stella lacht alweer. 'Jeetje, hij is echt druk geworden.' Chloë is intussen naar Ratjetoe gelopen en kriebelt hem over zijn hoofdje. 'Heb je je verveeld?' Ratjetoe schudt met zijn veren. 'Is er nog wat te bikken?' Chloë lacht. 'Wil je een appeltje?' 'Appel, appel!' kraait Ratjetoe enthousiast. 'Dat is het enige woord wat hij dagenlang roept.' zegt Chloë lachend. Ze loopt naar de keuken om een appeltje te pakken voor Ratjetoe. 'Wil je ook een appel?' vraagt ze aan Stella. 'Ja, lekker.' Chloë pakt drie appels van de fruitschaal. Ze geeft er eentje aan Stella. Een van de andere twee snijd ze in stukjes. Ze pakt de stukjes en legt ze in Ratjetoe zijn voerbakje. 'Appel!' kraait hij nog vrolijk. Dan pakt hij een stukje met zijn poot en hapt er uit. 'Appel!' Chloë glimlacht. 'Alsjeblieft, manneke.' Dan pakt ze haar eigen appel en neemt er een grote hap uit. Op dat moment hoort ze de voordeur dichtslaan. 'Opa!' roept Chloë enthousiast. 'Hé, meissie. Ben je alweer thuis?' Chloë knikt. 'Nee, ik ben nog op school, nou goed?' Opa lacht. 'Hé, Stella. Leuk dat je er bent. Blijf je eten?' Stella schudt haar hoofd. 'Dat weet ik nog niet. Ik zal het straks wel even aan me moeder vragen.' Opa knikt. 'Ik hoop dat je mag want ik ga mijn beroemde spaghetti weer maken.' Hij houdt de boodschappentas die hij in zijn handen heeft omhoog. Stella glimlacht. 'Nu wil ik helemaal blijven eten.' Chloë lacht. 'Neem onze huistelefoon maar. Je weet je moeders nummer toch uit je hoofd?' Stella knikt. Ze pakt de telefoon en toetst het nummer in. Even blijft het stil. 'Hoi mam,' zegt Stella uit eindelijk. 'Ik ben nu bij Chloë. Mag ik daar ook blijven eten?' Stilte. 'Aha… Oké... Ja, ik heb huiswerk mee… Oké, dan zie ik je vanavond weer. Doei!' Stella hangt op. 'Helemaal goed hoor.' Opa glimlacht. 'Mooi.' Hij zet de boodschappentas op het aanrecht. 'Wil er iemand wat te drinken?' 'Ja graag.' antwoord Chloë. 'Ik ook graag.' antwoord Stella. 'Iedereen maar cola?' Chloë en Stella knikken. 'Goed hoor.' Opa pakt drie glazen en schenkt er cola in. 'Willen jullie er nog iets bij?' Chloë kijkt bedenkelijk. 'Hebben we nog chocolade koekjes?' 'Wat toevallig, die heb ik net nieuw gehaald.' Opa haalt het pak met koekjes uit de boodschappentas en maakt hem open. Hij pakt er drie uit en doet hem dan weer dicht. Even later komt hij met een dienblad aangelopen. 'Bedankt!' zeggen Chloë en Stella tegelijk. Dan moeten ze lachen. 'Gekke meiden.' zegt opa. Hij zet de TV aan.