Verbeelding

In haar dromen was er al zo vaak iets gebeurd tussen hen. Terwijl ze sliep, was hij naar haar bed toegekomen en had hij haar zachtjes gekust. Alsof ze Doornroosje was, was ze wakker geworden. Over romantiek gesproken…

In werkelijkheid was er nog nooit iets tussen hen gebeurd. Oké, ze waren wel bevriend, maar ze wilde zo graag meer! Zou hij ook interesse hebben in haar? Ze hoopte het! Zou haar droom ooit uitkomen? Misschien was ze niet bepaald Doornroosje, maar die kus… dat moest toch kunnen?

Sascha schrok op uit haar gedachten toen het buiten begon te regenen. Snel concentreerde ze zich weer op het boek dat ze op schoot had. Ze zat met haar knieën opgetrokken in het hoekje op één van de drie bankjes in de camper. Het was vakantie en samen met nog vier anderen bracht ze die tijd door in een luxe camper. Die vier anderen waren haar studiegenote Celine, Celines drie jaar jongere broer Mark, Marks vriendin Sammy en zijn beste vriend Rick. Omdat Sascha vaak bij Celine thuis kwam om te studeren, kende ze Celines broer Mark ook goed. En aangezien Mark meestal gezelschap had van Sammy of Rick, waren die twee ook geen onbekenden voor Sascha. Zeker Rick niet… Ze zuchtte even. Zou het ooit iets worden tussen hen?

Buiten barstte de bui flink los. Sammy keek onzeker naar buiten. Ze was niet zo dapper: als ze een muis zag, begon ze te gillen en als ze gevraagd zou worden in het donker alleen naar buiten te gaan, zou ze zich vast en zeker nog liever op laten sluiten met die muis. Nu kroop ze tegen Mark aan met de woorden: "Ik ben blij dat jij er bent, jij beschermt me wel!"

Celine rolde met haar ogen, wat Sascha en Rick in de lach deed schieten. Sascha draaide zich om, zodat ze even naar buiten kon kijken. Veel zag ze niet: het was helemaal donker buiten. Ze wist echter wat er te zien moest zijn, omdat ze het terrein bij daglicht had gezien. De camper stond op een open plek in het bos op een afstand van ongeveer drie kilometer van de echte camping. Daar was geen plaats meer geweest, waarop Mark het smalle weggetje door het bos opgereden was. Ze waren uitgekomen bij de open plek. Alle vijf hadden ze besloten dat dit een prima plaats was om hun vakantie door te brengen. Als ze wilden, konden ze naar de camping om boodschappen te doen of ze konden doorlopen naar een meertje dat ongeveer een kilometer verderop lag om te zwemmen.

Na nog even naar buiten gekeken te hebben, keerde Sascha terug naar haar boek. Ze was de enige van het vijftal die van lezen hield. Mark was dyslectisch, waardoor hij sowieso niet van lezen hield, Sammy hield vol dat ze alleen maar tijdschriften las en geen boeken, Celine puzzelde liever dan dat ze las en Rick vond boeken lezen gewoon niet leuk.

"Onze boekenwurm," plaagde Celine, terwijl ze een pagina omsloeg van haar puzzelboekje. Schouderophalend las Sascha door, ze trok zich niet zoveel aan van Celines plagerijen. Mark haalde ondertussen een spel kaarten tevoorschijn en daagde Rick uit voor een spelletje poker. Zoals Sascha al van tevoren had kunnen voorspellen, deed Sammy niet mee, maar keek ze alleen mee met Mark en moedigde ze hem aan. Sascha wist nooit zo goed wat ze van de blonde Sammy moest denken. Aan de ene kant was het een meid waar je ontzettend mee kon lachen, ze had een geweldig gevoel voor humor, maar aan de andere kant was ze ook een ontzettend modepoppetje dat helemaal afhankelijk was van anderen. Mark was al jaren haar vaste vriend, hoewel ze pas zeventien was. Mark was achttien en vaak betrapte Sascha Sammy erop dat ze wenste dat ze ook al achttien was. Op haar Myspace, haar profiel op Internet voor vrienden, stond bijvoorbeeld bij leeftijd achttien jaar. Verder deed ze haar best om er maar zoveel mogelijk ouder uit te zien. Ze had haar blonde haar tot net boven haar schouders af laten knippen om er zogenaamd ouder uit te zien, ze droeg meestal kleding waarin ze goed opviel en ze gebruikte standaard net iets te veel make-up. Haar grootste hobby's waren winkelen en uitgaan. Mark hield niet zoveel van uitgaan als zij, waardoor ze die hobby meestal met haar eigen vriendinnen moest delen. Dan kwam ze pas midden in de nacht terug, half dronken en met de wildste verhalen. Sascha wist niet hoeveel van die wilde verhalen ook echt waar waren. Ze had echter geen zin om uit te zoeken wat de waarheid was, ze hield zich gewoon bezig met haar eigen zaken.

Een uur later begon Celine te geeuwen. Ze gooide haar puzzelboekje op het tafeltje in het midden van de camper en zei geeuwend: "Ik weet niet wat jullie doen, maar ik ga slapen!"

"Wij maken nog even dit potje af," merkte Mark op, die gespannen van zijn kaarten naar Rick keek. Rick grijnsde. "Weet je het zeker? Dat betekent dat je nog kunt verliezen… net zoals de vorige acht potjes…"

"Negen keer is scheepsrecht," was Marks antwoord. Grinnikend stond Celine op om haar tanden te gaan poetsen. Sascha, die tegen het raam aanzat en dus langs Mark of Rick zou moeten om naar bed te kunnen gaan, besloot nog even door te lezen. Ze kon zich echter niet goed concentreren door Sammy's geklets en Marks gekreun, omdat hij weer aan het verliezen was. Ook begon het buiten te onweren. Onzeker keek Sascha even naar buiten. Ze was niet bang voor onweer, maar het was ook niet haar favoriete weertype. Zeker niet in een camper! Ineens lichtte alles op door een bliksemflits. Sammy slaakte een angstkreet en Sascha hapte naar adem. Ze had buiten iemand zien staan! Nee, dat was belachelijk, bedacht ze toen. Wie ging er nu in dit weer naar buiten? Toch een beetje angstig gluurde ze van onder haar lange bruine haar door het raam naar buiten, waar het nu weer donker was. Ze had het gewoon allemaal verbeeld, besloot ze. Natuurlijk stond er nu niemand buiten! Ze ademde even diep in en probeerde verder te lezen in haar boek. Een nieuwe aanmoedigingskreet zorgde ervoor dat ze nog niet eens één zin kon lezen. Geïrriteerd sloeg ze haar boek dicht.

"Wil je erlangs?" informeerde Rick, terwijl hij naar zijn kaarten keek. "Als je twee seconden wacht, zijn wij klaar met dit potje."

"Mocht je willen!" riep Mark uit. Hij wisselde twee kaarten. Grijnzend stootte Rick Sascha aan om zijn kaarten te laten zien. Sascha wist niet veel van poker, maar ze zag wel dat Rick met deze kaarten een goede kans had om te winnen. Ze glimlachte even naar hem. Tevreden leunde Rick achterover. "Nou, Mark, laat zien!"

Mark legde zijn kaarten op tafel: drie zessen, een acht en een vier. Rick schoot in de lach. "En dat is mijn concurrentie? Doe me een lol! Alsjeblieft!"

Hij legde zijn kaarten op tafel: de zes, zeven, acht, negen en tien allemaal in ruiten. Zogenaamd boos sloeg Mark met zijn hand op tafel. Lachend begon Rick de kaarten op te ruimen. Als hij zo lachte, kon Sascha het kuiltje in zijn rechterwang zien wat ze zo leuk vond. Haar hart begon iets sneller te kloppen.

Sammy gaf Mark een zoen op zijn wang. "Ik hou wel van verliezers… Zal ik je opvrolijken?"

Onmiddellijk ging Mark op haar zoen in.

"Hé," merkte Celine op met een mond vol tandpasta, "zorg wel dat wij er geen last van hebben!"

Rick stond op, zodat Sascha ook haar tanden kon gaan poetsen. In de kleine badkamer van de caravan leek het onweer nog harder te klinken dan bij het tafeltje waar ze net gezeten hadden. Celine keek omhoog. "Dat onweer werkt op m'n zenuwen… Ik krijg altijd van die spookverhaalideeën…"

Sascha was het met haar eens. Ze zweeg over wat ze buiten gezien dacht te hebben. Als ze dat zou zeggen, zou iedereen haar voor gek verklaren. Nou ja… behalve Sammy misschien. Die zou gewoon hysterisch tekeer: "Is er iemand buiten? Oh, nee! Mark, ga kijken! Ik doe geen oog dicht als er iemand buiten is!"

Nadat ze haar tanden gepoetst had, haar lenzen verwisseld had voor haar bril en in het kleine toilet van de camper haar nachthemd aangetrokken had, kroop Sascha in bed. De camper had vijf slaapplaatsen: aan beide kanten twee bedden boven elkaar en tussen die bedden in, tegen de achterkant van de camper, was halverwege een vijfde bed. Sascha had het onderste bed aan de linkerkant. Boven haar bed, onder dat van Sammy, was een rechthoekig raam. Alle bedden aan de zijkant hadden zo'n rechthoekig raam, Celine, die in het bed tegen de achterkant van de camper sliep, was de enige zonder raam.

Een kwartiertje later lag iedereen in bed. Sammy en Mark, die allebei een bovenbed hadden, lagen nog een tijdje te fluisteren en giechelen. Sascha sloot zich ervoor af en probeerde te slapen. Ze luisterde naar het onweer, dat buiten nog steeds door ging en vlakbij leek te zijn. Een bliksemschicht lichtte de camper op. Sascha wilde beginnen te tellen om uit te rekenen hoe ver het onweer weg was toen de donder al klonk. Ze rilde even en kroop nog dieper onder haar dekbed. Ze woelde een paar tellen om een fijne slaaphouding te vinden. Zuchtend draaide ze haar gezicht naar het raam. Buiten lichtte alles op. Nu kon Sascha alles goed zien, ook al had ze haar bril niet op. Voor het raam stond een man.

Geschrokken schoot ze overeind. Buiten was het weer donker, de man was niet te zien. Toch wist Sascha zeker dat ze een man had zien staan, een man met een regenjas aan en een hoed op. Hij had naar binnen gekeken, daar was ze zeker van. Maar het was belachelijk! Wie ging er met dit weer naar buiten? En waarom zou hij naar binnen hebben staan gluren? Het kwam gewoon allemaal door dat onweer, hield ze zichzelf voor. Er was helemaal niemand buiten, het was gewoon haar verbeelding! Toch kon ze het niet laten opnieuw haar hoofd om te draaien. Ze wachtte op een nieuwe bliksemflits. Snel sloeg ze haar hand voor haar mond om het niet uit te gillen. Hij stond er nog steeds! Angstig draaide ze zich om. De regen kletterde op het dak van de camper, verder klonken er even geen geluiden. Sascha merkte dat ze lag te trillen in bed. Wat deed die man bij haar raam? Ze omklemde haar kussen stevig. Wat moest ze doen? Ze vond dit doodeng! Waarom stond die man in de stromende regen buiten? En waarom gluurde hij naar binnen? Sascha hoorde het geluid van de bliksemflits, bijna onmiddellijk gevolgd door een donderklap die zo hard was, dat ze wist dat de bliksem ergens ingeslagen had. Ze durfde niet te kijken of er buiten iets van te zien was. Ze kneep haar ogen stijf dicht en probeerde te slapen. Boven zich hoorde ze de regelmatige ademhaling van Sammy. Celine mompelde iets toen Mark zachtjes begon te snurken. Ineens hoorde Sascha nog een ander geluid. Geklop op het raam… Het was de man, dat moest wel! Waarom wilde hij haar zo bang maken? Ze probeerde rond te kijken in de camper. Alle lichten waren uit, het was helemaal donker. Buiten leek het ook rustiger te worden. Sascha herademde. Het kloppen was opgehouden, de man was vast weggegaan. Of hij was er nooit geweest. Wie ging er toch buiten staan in de stromende regen? Niemand! Zie je wel, ze had het zich allemaal verbeeld! Plotseling flitste het buiten weer. Dit keer zag Sascha de man duidelijk staan. Met een half grijnslachje zwaaide hij even naar haar.

Sascha had er genoeg van: ze kwam haastig uit bed, haar bril ondertussen pakkend, en liep naar het keukentje van de camper. Gauw knipte ze het lampje boven het fornuis aan. Hierdoor werden de ramen ook verlicht en… Sascha deinsde achteruit. Voor het raam van het keukentje stond ook een man! Paniekerig draaide ze zich om. Aan de andere kant zag ze ook iemand staan! Allemaal waren ze gekleed in een regenjas en hadden ze een hoed op, waardoor hun gezicht bedekt werd door schaduw. Eén van de mannen duwde zijn hand tegen het raam aan. Onmiddellijk trok Sascha het gordijn naar beneden. In de keuken deed ze hetzelfde. Dat had ze meteen moeten doen, voor ze het licht aan deed. Opgelucht zuchtte ze even. Haar blik viel op de voorruit. Nog net een kreet onderdrukkend deinsde ze achteruit. De twee mannen stonden nu daar!

"Hé, Sas, wat is er?"

Sascha slaakte een gil toen Celine plotseling achter haar kwam staan.

"Sas, wat is er?" schrok Celine.

"Sorry," zuchtte Sascha. "Ik heb gewoon raar gedroomd, dat is alles."

Ze gluurde naar de voorruit. De mannen waren weg. Beschaamd boog ze haar hoofd. Het was gewoon allemaal haar verbeelding geweest, ze gedroeg zich belachelijk! Achter Celine zag ze Rick staan. Wat moest hij wel niet van haar denken?

"Gaat 'ie, Sas?" informeerde Mark vriendelijk vanuit zijn bed. Sascha knikte snel. "Gewoon een rare droom, dat is alles."

"Nou, ik vind het niks," kondigde Sammy aan. "Die regen en dat onweer…"

"Ja, en het is bijna middernacht, oftewel het spokenuur," merkte Celine spottend op. Ze moest niks hebben van het geklaag van de vier jaar jongere Sammy. Sammy trok zich echter niets aan van Celines spot. Ze liet zich uit bed glijden en zei tegen Mark: "Schuif eens op, ik kom bij jou liggen. Ik vind het eng zo alleen in bed!"

"Als je maar stil bent!" reageerde Celine. "Ga je weer naar bed, Sas?"

"Ja," knikte Sascha vlug. Ze knipte het licht in de keuken uit en volgde Celine en Rick terug naar het slaapgedeelte achter in de camper. Celine klom in haar bed, trok het dekbed over zich heen en leek meteen weer in diepe slaap te zijn. Rick kroop in zijn bed tegenover dat van Sascha.

"Slaap lekker," wenste hij Sascha toe.

"Dank je, jij ook," zei Sascha. Ze kroop diep onder het dekbed, legde haar bril op haar weekendtas naast haar bed, draaide haar rug naar het raam toe en sloot haar ogen.

Na een paar minuten begon het opnieuw te stortregenen. Sascha merkte dat ze kippenvel kreeg. Ze liet haar ogen door de camper glijden. Was het net ook al zo donker geweest? Ze kon Rick niet eens goed zien, terwijl die op nog geen anderhalve meter van haar af moest liggen. Of kwam dat gewoon door haar slechte ogen? Ze wist het niet meer. Tegen haar zin in draaide ze haar hoofd naar het raam. Met zijn neus tegen het venster gedrukt gluurde een man naar binnen.

Sascha vloog onmiddellijk uit bed. Hij was er nog steeds!

"Sas, wat is er?" vroeg Celine geschrokken. Ze liet zich uit bed glijden. "Sas?"

"Niks, ik, eh, ik dacht dat ik buiten iets zag," stotterde Sascha. "Komt gewoon door die rare droom, niks aan de hand."

"Wil je van bed wisselen?" stelde Celine voor. "Ik heb geen raam, misschien helpt dat."

"Nee, joh, het gaat wel!"

"Niks ervan, kom op!" Celine duwde Sascha in de richting van haar bed. "Ik vind het niet erg en ik wil dat jij ook fatsoenlijk slaapt. Jij kunt er ook niks aan doen dat je raar gedroomd hebt! Kom op, mijn bed in. Hup, schiet op!"

Ondanks alles moest Sascha even lachen. Ze bofte met iemand als Celine! Ze klauterde het hoger gelegen bed in, terwijl Celine Sascha's bed in rolde. Zonder naar het raam te kijken sloot ze haar ogen en viel in slaap. Sascha trok het dekbed goed en probeerde opnieuw te gaan slapen. Vaag hoorde ze Celine mompelen: "Hou eens op, Mark…"

"Wat? Ik doe niks!" klonk Marks stem vanuit het donker.

"Sammy?"

"Wat!" riep Sammy verontwaardigd.

"Nou, ik weet niet wie dan, maar iemand is aan het kloppen. Stop ermee!" mompelde Celine geïrriteerd. Sascha's ogen vlogen meteen naar de zijkant van de camper. Het raam bij Sammy's bed lag echter te hoog voor de man om naar binnen te kijken en op het onderste raam had ze nu geen zicht. Ze kroop weer onder het dekbed. Er is niets aan de hand, bleef ze in haar hoofd herhalen. Gewoon een beetje regen en onweer, verder helemaal niks. Plotseling vloog Rick uit zijn bed. Door zijn wilde actie schoot Sascha overeind. "Wat is er?"

"Oh, niks, eh, ik hoorde een mug."

Sascha kon zien dat hij loog ondanks het donker in de camper. Zijn ogen gleden even naar het raam bij zijn bed. De man! Was hij naar de andere kant van de camper gegaan? Of was er nog een man? Daarstraks had ze per slot van rekening twee mannen gezien. Nee! Ze schudde haar hoofd. Dat was niet waar, het was allemaal haar verbeelding geweest! Er was helemaal niemand! Ze ging weer liggen, maar Rick ging niet terug naar zijn bed. In plaats daarvan kwam hij naast Sascha op het bed zitten. Verbaasd keek ze hem aan.

"Oh, ga maar slapen, ik, eh, kijk even waar die mug is," zei hij.

"Hoe wil je een mug vangen in het donker?" merkte Celine op vanuit haar bed. Ze greep Sascha's zaklamp, die naast het bed op de grond lag, en gooide hem naar Rick toe. In het donker kon ze echter niet zo goed mikken en de zaklamp landde naast Sascha. Ze gaf hem aan Rick. Hij aarzelde met aanpakken. Toen hij na tien seconden nog steeds niet van plan leek het ding aan te pakken, knipte Sascha de zaklamp aan. Meteen pakte Rick hem van haar af en deed hem weer uit.

"Nee, laat maar, het is al goed!" zei hij snel. "Ga maar slapen."

Nu wist Sascha het zeker. Hij had ook iets gezien! Was er dan toch echt iemand buiten geweest?

"Slaap je al?" klonk Ricks fluisterstem vanuit het donker.

"Nee," fluisterde Sascha terug.

"Komt het door die rare droom? Moet ik even bij je blijven?"

Zo'n aanbod zou ze nooit afslaan! Ze trok haar knieën in, zodat hij meer ruimte had om te zitten. Na een korte aarzeling schoof hij naar de achterzijde van het bed, waar hij ging liggen. Hij keek haar even aan. "Ga maar slapen. Welterusten."

"Welterusten," antwoordde Sascha, haar verbazing onderdrukkend. Was dit echt? Of beeldde ze zich weer dingen in? Wat het ook was, ze zou gebruik maken van dit moment! Ze deed net alsof ze al sliep en schoof een stukje dichter naar hem toe. Net toen ze nog iets dichter naar hem toe wilde schuiven, gooide een harde donderklap roet in het eten. Sammy gaf een gil.

"Ga slapen!" mompelde Celine. Sascha zuchtte. Nu wist hij zeker dat ze wakker moest zijn. Boos draaide ze zich op haar zij met haar rug naar hem toe. Ze veegde haar lange bruine haar naar de andere kant zodat Rick er geen last van zou hebben, sloot haar ogen en probeerde voor de zoveelste keer te gaan slapen. Langzaam voelde ze haar oogleden zwaar worden. Opeens voelde ze een hand op haar arm. Een rilling ging door haar heen, maar dit keer niet van angst. Ze voelde hoe hij tegen haar aan kwam liggen, zijn arm nu stevig om haar heen. Met een glimlach om haar lippen viel Sascha eindelijk in slaap.