Vakantie(door de ongelofelijk geweldige Eef!)

Dag 1 - In het vliegtuig

Eef keek verveeld om zich heen. Ze zaten nu al een hele tijd in het vliegtuig en ze waren er nog niet!

Het was een groot vliegtuig. Zo een met in het midden een rij van drie stoelen en aan de zijkanten rijen van twee stoelen. (zij zat ergens aan de rechterkant)

Eef bekeek de andere mensen. Jezus!' Dacht ze. Het lijkt wel of dit de bejaardenvlucht is!!! Ahoewel..... die jongen daar ziet er best cool uit!' Er vormde zich een grijns op haar gezicht die verdween toen ze werd aangestoten door Emine. (jaja, Emine is ook mee. Waarschijnlijk zou ze in het echte leven niet mee mogen, maar he! Dit is mijn verhaal!!!!!!!)

"Wat is er Mien?"

"Ik wou je even laten weten dat je beter kan stoppen met die jongen aan te staren. Hij wordt namelijk een beetje erg rood!"

Eef keek weer naar de jongen en zag dat die zo rood als een tomaat was. Verder keek hij overal behalve haar kant op. Eef moest weer grijnzen en ging maar kijken wat haar vrienden deden.

Els zat aan de linkerkant van het vliegtuig, naast een slapende oude man, een (heel, erg, vreselijk dik)boek te lezen.

Martiena zat een paar rijen achter hen in het midden, tussen twee oma'tjes die druk zaten te kleppen, te spelen op de gameboy. Ze had zich vanaf het begin al verveeld, daarom had Manon, Matiena haar gameboy te leen gegeven.

Nou was het zo dat ze het spel Pokemon Gold' speelde en af en toe hoorde je een kreet van Martiena. Zoals: Spring Pichachu!' of Waninoko! Ik kies jou!'.

De oma'tjes stopten met kwekken en keken wat ze nou zat te doen.

Even later legde Martiena aan hen uit hoe ze nu Pokemon kon kruisen. "-en dan als ik terug kom heb ik een baby-Pokemon!"

Eef keek verder.

Bijna helemaal vooraan zaten, in het midden, Manon, Lisette en Susan. Zo te horen hadden ze veel plezier. Er kwam steeds gelach uit hun richting.

Tja, en Emine die naast Eef zat keek steeds naar buiten.

Eef zuchtte weer. Ze wou dat ze er al waren.

"HE!!!! EEF!!!!!" Riep Els.

"WAT IS ER!!!!" Riep Eef terug.

"WIL JE EEN TIC-TACJE?????"

"JA HOOR!"

Els gooide een doosje tic-tacjes naar Eef die ze opving. Eef pakte een tic-tacje.

"HE EEF!!! GEEF MIJ OOK EENTJE!!" Riep Martiena.

Eef gooide het doosje naar Martiena, die er ook eentje nam.

"MARTINI!!!!! GOOI EENS TERUG!!! MIEN WIL ER OOK EEN!!!!"

Het doosje vloog weer terug en Emine nam er een.

"NONNNNNNNN!!!!" Riep Eef.

Manon, Lisette en Susan draaiden zich om. "WAT IS ER EEF?" Riep Manon.

"WILLEN JULLIE EEN TIC-TACJE????"

"JAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!"

Het doosje vloog naar voren en werd even later weer terug gegooid naar Eef, die hem op haar beurt weer naar Els gooide.

De andere passagiers hadden vol interesse dit schouwspel gevolgd.

"WAAROM WORDT ER HIER ZO GESCHREEUWD!" Er kwam een stewardes tevoorschijn.

Het bleef stil.

"ER MAG HIER NIET GESCHREEUWD WORDEN!!!" Schreeuwde de stewardes terwijl ze boos rondkeek.

"Waarom schreeuwt U nu dan?" Vroeg Susan onschuldig van voren.

De stewardes was even stil, terwijl de oudjes grinnikten.

"Hmpffffff." Gromde ze, terwijl ze wegliep. Zodra de deur achter haar dichtviel begon bijna iedereen te klappen. Er zoals een goed actrice behoort te doen, stond Susan op en maakte een buiging.

Eef leunde glimlachend naar achteren, terwijl de rest van de vlucht (als het ware)voorbij vloog.

Op het vliegveld

"YOOOOOOO jongens!!!!!!! Waar kunnen we onze koffers vinden?"

"Rustig aan Eef! We moeten daar zijn!" Els wees naar de plek waar ze moesten zijn.

"Oh goed!!!" Eef rende ernaartoe.

De anderen liepen naar Els toe.

"Wat is er met Eef aan de hand?" Vroeg Lisette.

"Geen idee!" Antwoordde Els. "Ze wil volgens mij gewoon snel haar koffers hebben!"

"HEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE HIER ZIJN ZE!!!!!!!!!!!!!!!!!" Riep Eef naar hen.

Snel liepen ze naar haar toe.

"Schreeuw toch niet zo!! Iedereen kijkt naar ons." Waarschuwde Lisette.

"Nou en! Laat ze dan maar lekker kijken!" Zei Eef schouderophalend.

Ze grepen hun koffers en liepen daarmee naar buiten.

"Okeeeeeeee, wat gaan we nu doen?" Vroeg Martiena aan niemand in het bijzonder.

Emine keek rond. "Wat dachten jullie van patat?"

"Wat??"

Emine: "Patat! Ik heb honger!"

"Ik heb ook honger!" Jammerde Manon.

Susan: "We hebben allemaal honger, denk ik!"

Els: "Zullen we dan maar wat patat kopen?"

Susan: "Mij best!"

Ze liepen naar een patatkraam en kochten wat patat dat ze meteen opaten. Na een kwartier waren ze zo ongeveer klaar.

Martiena: "Okee, en wat gaan we nu doen?"

Susan: "Lisette en ik hebben al bekeken hoe het zit! We moeten nu bus 9 nemen naar Schrely(hahaha, jaha we zijn in een onbekend land hahahaha) en dan ergens na Bark moeten we uitstappen en het laatste stukje lopen."

"Lopen!?!" Vroeg Els geschrokken.

"Het is maar een klein stukje!"

"Hoe klein?"

"600 meter."

"600 METER??????"

"Ja."

"Ik krijg een hartaanval!"

"Hoera, zijn we eindelijk van je af."

"Hahaha.... maar niet heus!"

Martiena onderbrak hen. "Zeg, waar is Eef gebleven???"

Ze keken nu allemaal rond.

"JEZUS!!!! EEEEEEEEEEEEEF!!!!"

Geen antwoord.

"We moeten een pieper voor haar kopen! Tjee, af en toe is ze echt kleuterachtig bezig!" Aldus Martiena.

"Nou, jij bent dan ook niet veel beter!" Vond Manon.

"En jij ook niet!"

"Ik vraag me af hoe het komt dat Eef de ene keer serieus is en dan opeens vreselijk kinderlijk." Mijmerde Susan.

"MEERVOUDIGE PERSOONLIJKHEID!!!!!" Riep Eef terwijl ze zich bij hen voegde. (Ik weet dat ik nooit serieus of kinderachtig ben! *Eef kijkt superieur en lacht haar Vegeta-glimlachje* maar ik wou dat van dat meervoudige persoonlijkheid er graag in)

"En waar was JIJ?" Vroeg Els streng.

"Sorry mam! Maar ik moest wat kopen!"

Els: "Hmpf...."

Emine: "Laten we die bus zoeken voordat we hem missen!"

Ze gingen op zoek naar de bus en vonden hem snel.

De bus bracht hen naar de plek na Bark en ze stapten uit. Ze hadden allemaal twee zware koffers en een rugzak.

"Pfffffffff wat zwaar!" Zuchtte Els.

Martiena: "Wat heb je dan bij je? Bakstenen?"

Lisette: "Wat zijn we weer aardig!"

Manon: "Waar is Eef NU weer?"

Eef vanaf een grote afstand: "Ik ben gewoon op weg naar onze bestemming, terwijl jullie zitten te zeuren over jullie koffers!"

Ze keken elkaar even allemaal aan en gingen maar snel achter Eef aan.

Het strandhuis

Eindelijk waren ze waar ze moesten zijn: Het strandhuisje! Of zeg maar gerust: strandHUIS. (ik vraag me af wie ervoor betaalt. Ikke niet hoor!J )

Emine: "WOW!!!!! Het is gigantisch!!!!"

Lisette: "Enorm!!!"

Els: "Groot!!!"

Martiena: "Reusachtig!!!"

Susan: "Geweldig!!!"

Manon: "BIG BROTHER!!!"

Eef: "And it's all ours!!!!!!!"

Weer wisselden ze een blik en renden daarna naar het huis de koffers meeslepend. Voor de deur lieten ze de koffers liggen en gingen het huis verkennen.

Emine en Susan gingen naar de woonkamer. (tv zoeken)

Lisette en Martiena naar de slaapkamers. (om een of andere reden kijken sommige mensen eerst naar de bedden, alsof ze verwachten dat er nog iemand inligt!)

Els had een boekenkast in de hal zien staan. (nog leuke boeken gelezen Els?)

En Manon en Eef gingen naar de keuken. (tja, wat verwacht je van Saiyans!)

Manon bekeek de inhoud van de ijskast en Eef keek wat er in de kastjes zat.

Eef deed een kast open wat op een voorraadkast leek. WOWWWWWW!!!!!!!!" Riep ze.

Snel deed Manon de ijskast dicht en keek over Eef's schouder. Haar mond viel open.

Op de bodem van de kast stonden 5 kratten gevuld met bier.

Eef keek Manon over haar schouder grijnsend aan. "Denk jij wat ik denk!"

Manon grijnste ook. "Als het goed is wel! Even kijken in elk krat zitten 24 flesjes dus dat keer 5 is................ 120 flesjes!" (beetje overdreven he)

"Ha, dat word feesten!!!"

Ze liepen snel naar de woonkamer om de anderen het goede nieuws te vertellen.

Emine en Susan waren bezig de tv, stereo en computer te bekijken. (jaja, die uurtjes vakkenvullen bij de supermarkt zijn niet voor niks geweest! J Het zou wel erg veel kosten als wij echt zo'n vakantiehuisje huurden, denk je niet!)

Susan keek hen blij aan. "Er is internet!"

Emine: "Stereo en tv van de beste kwaliteit!"

Manon: "Cool! Maar nu is het niet de bedoeling dat wij de hele tijd binnen zitten he!"

Susan: "Nee hoor!"

Eef: "Nu kan ik naar Jasper mailen en hij kan dan DRAGONBALL filmpjes naar mij sturen."

Manon: "Nog COOLER!"

Eef: "Cooler??? Waar???" (sorry, dragonball-fan grapje. Cooler is de broer van Frieza, en Frieza is, voor degene die zo stom zijn geen dragonball te kijken, een slechterik die erg sterk was en gedood werd door mirai Trunks. Mirai Trunks...... zucht....... I love him!)

Op dat moment renden Lisette en Martiena hijgend de kamer in.

Martiena: "Er zijn maar 6 slaapkamers. Er komt dus een kamer tekort."

Ze keken allemaal even bezorgd, maar Eef lachte breed.

Eef: "Geeft niks! Ik heb net een hangmat gekocht! Kan ik lekker buiten slapen!"

Nu dat was opgehelderd raceten de anderen naar boven om een slaapkamer uit te zoeken. En Eef ging haar koffers pakken.

In de hal bleef ze staan. Waar moest ze haar spullen laten? Ze keek om zich heen, maar zag geen geschikte plek.

Susan kwam al naar beneden om haar koffers te pakken, toen ze Eef weifelend zag staan.

"Wat is er Eef?"

"Ik, euh, ik heb geen plek voor mijn koffers!"

"Och, dat geeft niks! Je kan ze wel in mijn kamer zetten."

"Echt? Bedankt!" (dank je wel Susan! Echt aardig van je J )

Zodra ze klaar waren gingen ze even beneden zitten. Maar merkten algauw dat ze vreselijk moe waren. (het was pas 11 uur)

Dus ze besloten om al naar bed te gaan.

Susan: "Weltrusten allemaal. Morgen is er weer een nieuwe dag!"

Ze wensten elkaar een goede nachtrust en gingen naar hun kamer.

Eef ging natuurlijk naar haar hangmat en viel meteen in slaap. (gelukkig voor mij zijn er geen muggen in dit verhaal)