Dag 7

De vrienden hadden geen zin om op te staan. Vandaag zouden ze weer naar huis gaan en daar hadden ze absoluut geen zin in.

Uiteindelijk stonden ze toch op en sleepten zich naar de keuken waar ze allemaal lusteloos aan een broodje zaten te knabbelen. Zelfs Eef at weinig!

Susan vond dat ze wat vrolijker moesten doen en omdat de anderen niet reageerden ging ze naar buiten om nog wat van de zon te genieten.

De rest ging wat om het huis struinen.

Els zuchtte diep. "Vanavond zijn we alweer thuis."

Lisette: "Ja, ik mis mijn moeder wel een beetje!"

"Ikke ook!!!" Zei Eef die op haar kop in een boom hing. (dat bewijst het! De mens stamd af van de aap.......)

"Eef wat doe je?" Vroeg Els.

"Ochtend gymnastiek!"

"Maar het is al middag!"

"Nou en!"

Els haalde haar schouders op.

Eindelijk om half 2 gingen ze hun spullen bij elkaar zoeken en zetten ze die op het strand.

"Hoe gaan we eigenlijk naar het vliegveld?" Vroeg Martiena aan Susan.

Emine: "Ja Suus! Hoe komen we daar?"

Susan: "Is al geregeld! Om half vier worden we opgehaald door de bus die op maar 100 meter afstand wacht. Je weet wel, dat veldje bij het pad."

Manon: "Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?"

Susan glimlachte. "Eigenlijk heeft Dennis daar voor gezorgd?"

"En hoe heeft hij dat gedaan?" Vroeg Eef nieuwsgierig.

Susan keek haar gemeen aan. "Dat gaat jou niks aan... tenzij je verteld wat-"

Eef keek Susan verontwaardigd aan en de anderen lachten weer.

Eef sloeg haar armen over elkaar en keek boos rond. "Het is leuk te weten dat ik vermakelijk ben, maar jullie worden knap irritant!"

"Ja! Dat weten we!" Lachtte Martiena.

Eef probeerde nog boos te kijken, maar algauw moest zij ook lachen.

Lisette: "Nou, wat gaan we doen? We hebben nog 2 uur!"

Manon: "Ik vind dat we nog wat gaan zwemmen!"

Martiena: "Ik ook!"

De rest: "Wij ook!!!!"

Dus dat was afgesproken: Ze gingen nog wat zwemmen!

Eef wou graag wedstrijd zwemmen en na een beetje aandringen kreeg ze de anderen zover dat ze meededen. Eef won 8 van de 12 wedstrijden. (ja wat wil je! Ik heb op kunstzwemmen EN conditiezwemmen gezeten!)

Half 4 uur kleedden ze zich om en gingen nog kijken of ze iets waren vergeten.

Om 4 uur waren ze bij de bus en om kwart voor 6 waren ze at the airport'.

Ze deden nog wat dingen die gedaan moesten worden, belden naar huis, zochten Eef die weer even verdwenen was en stapten uiteindelijk in.

In het vliegtuig

Het was weer zo'n zelfde vliegtuig als ze alseerst hadden gehad.

Martiena zat vooraan rechts met Susan. Els in de middelste rij in het midden. Emine een paar stoelen achter haar aan de rechterkant. Lisette helemaal achteraan in het midden. Eef zat achteraan links en Manon zat in de cockpit op de schoot van de piloot. (nee hoor! Geintje!!!) Manon zat in het midden links. (toevallig zat zij nu op haar gameboy, pokemon Gold te spelen)

"HE!!!! EEF!!!!!" Riep Lisette.

"NEE!!!!! IK VERTEL NIET WAT NANDO EN IK-" Riep Eef terug.

"IK WOU ALLEEN VRAGEN OF JE EEN DROPJE WOU!!!!!"

"OOOOH!!!"

"NOU? WIL JE?"

"JAAAAAAA!"

Lisette gooide een zakje met kattedropjes naar Eef.

"MIENNNNNNNN!!!!!!"

"JAAAAA?????"

"DROPJE?????"

"JAAAAA!!!!!"

Eef gooide het zakje naar Emine.

"NONNNNNNIE! DROPJE???"

"GRAAG!!!!"

Het zakje vloog naar Manon.

"ELS JIJ OOK?"

"NEE!!!!!"

"SUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUS!!!!! WILLEN JULLIE EEN DROPJE???"

"JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!"

Manon gooide het naar Susan die een paar kattedropjes pakte en het zakje aan Martiena gaf die het, nadat ze er ook een paar had gepakt, naar Els gooide, die het naar Lisette terug gooide.

"Zeg, komt jouw dit ook zo bekend voor?" Vroeg een van de passagiers aan degene naast hem, die zijn schouders ophaalde. "Ach, ik zal me wel vergissen...." Zei hij, terwijl hij uit het raampje keek.

Einde.